zaterdag 22 april 2017

Asperges

















Zaterdag op de markt: kraam met mooie asperges, 5,50 per pond. Ik kocht ze, maar werd ondertussen afgeleid door aardbeien die er lekker uitzagen en lette niet op wat de koopman in een zak deed. Thuisgekomen ontdekte ik een serie wangedrochten, een was zelfs spiraalvormig. Met ongelooflijk de pest in liep ik terug naar de markt.
De koopman zag ik niet zo gauw en een ander sprak me aan, ik zei " Zie ik eruit als een idioot?" De man haperde en vroeg "Wa wa". Ik: "Omdat uw collega me een serie nageaapte boormachine-onderdelen  levert i.p.v. rechte asperges voor een behoorlijke prijs". Hij gooide de zak met inhoud schichtig weg, deed een grote greep in de kist met mooi spul en reikte het me, met excuses, aan. Ze waren zeer lekker. Ik heb ze overigens gestoomd.

Ik heb de internet apparatuur binnengekregen met een verkeerd snoer. De monteur komt donderdag! Niet te geloven, maar ik zal mijn mond maar houden anders zit ik nog langer zonder verbinding. Lang leve Ziggo. Ik mag ook een maand gratis films kijken.

Ik zit nu op de markt. Aan de bar in het café zitten twee mannen luid te praten over hun operaties. De dame achter de bar is ook kort geleden onder het mes geweest. Ze is vandaag voor het eerst weer aan het werk, maar ze had gisteren toch al even gauw de was opgevouwen. Als je hun gesprek hoort, lijkt het of ze klanken uitstoten, of gehoorgestoorden met elkaar praten, of je in Artis naast de apen staat, die klanken dus. Het café begint vol te lopen. Ik ga weg.

Dag, Loek



Weemoed (1)




Hoe ik op die Tostie Weemoed kwam, vroeg me laatst iemand. Nou simpel. In Tilburg heb je Café Weemoed, en lang geleden, rond 1990, was dat mijn stamkroeg. Ik was toen directeur van Museum Scryption in Tilburg.

Maar goed, dat café werd gedreven door Han en Willem, en Han vroeg me een speciale tostie te bedenken. Tostie Weemoed: kaas, mosterd, dragon.

Die Willem, dat was een type wat met enige regelmaat om zes uur 's morgens met een bebloede kop thuis kwam, of als ie hun dochtertje om vier uur bij de school moest ophalen daar om half zes verscheen. Een wat oudere man ook, dus tsja... Ik stappen met Han (forse rode krullenkop), Italiaan, verse zwarte pasta, kroeg in kroeg uit, Han afgeleverd bij het al gesloten café, Gij bent te zat om te fietse, -Ja hé en gij om auto te rije, Ja maar ik stu op vier wiele, dus Han in de auto.

Ik breng Han thuis, Stop maar hier, nie in de straat!, wij vrijen, op ene groot licht in de auto, zegt Han Da is gin vrije zo, staat er een auto met groot licht op voor me, Han stapte uit, gooit de deur dicht, trekt de deur weer open, Tis pliesie!, gooit de deur weer dicht. Komt die auto naar me toe, geen groot licht maar die stond op zo'n verhoogde chicane, stopt naast me, draait raampje open, ik idem zoef elektrisch, Waarom of ik daar stond. Ik zeg As gullie op dien chicane stut dan ken ik der toch niet dur? Han trekt deur weer open, Hou oew kop lul! Wats deur weer dicht.

Politie draait raampje omhoog en rijdt door...


Deel 2: overmorgen



Ongelofelijk!

De mooiste foie gras die ik ooit heb gegeten, mousse, gans, gebrande suikerlaagje erop (super dun), cranberries, toast van brioche: 3,60 euro... In de winebar van Hotel Opera, Praag...
U hoort nog van mij!